Καθαρές ακτές, καθαρές συνειδήσεις

Μήνες περίμενα με χαρά την μέρα αυτή που επιτέλους έφτασε. Η ημέρα που καθαρίζουμε τις ακτές και τους βυθούς μας, σε παγκόσμιο επίπεδο. Η γνωστή πλέον περιβαλλοντική δράση Let’s do it World! πραγματοποιείται τα τελευταία χρόνια και αποκτά ολοένα και περισσότερους εθελοντές (ευτυχώς).

Σηκωθήκαμε νωρίς το πρωϊ, στίψαμε στα γρήγορα έναν χυμό πορτοκάλι και κατευθυνθήκαμε πρός το σταθμό, όπου το τρένο θα μας οδηγούσε ακριβώς στην παραλία που η ομάδα δράσης και εθελοντισμού Patrinistas μας είχε δώσει το σημείο συνάντησης. Η μητέρα μου και εγώ φτάσαμε από τους πρώτους εκεί και αφού χαιρετίσαμε τους οργανωτές, φορέσαμε το μπλουζάκι που μας παρείχε η εταιρία Titan, βάλαμε γάντια εργασίας, πήραμε και από μία τσουγκράνα και χωριστήκαμε. Ως πάλαι ποτέ πρόσκοπος, αναζήτησα την ομάδα των ναυτοπροσκόπων του 6ου συστήματος Πατρών, αλλά πρίν ακόμα αυτοί συγκεντρωθούν, είχα ήδη ξεκινήσει να οργώνω την περιοχή που διάλεξα. Η επιλογή δεν ήταν τυχαία. Αφού περπάτησα μία φορά την παραλία σε μήκος και παρατήρησα πού ακριβώς ήταν τα περισσότερα σκουπίδια, άρπαξα τη μαύρη σακούλα και δεν έχασα λεπτό.

12990971_1165571103477031_507478376392837815_n

Στις 11 παρά 20 ξεκίνησα. Το σημείο λοιπόν που διάλεξα ήταν ακριβώς μπρόστα από ένα παγκάκι που είναι τοποθετημένο μέσα ακριβώς στην αμμουδιά. Από τα χρόνια έχει θαφτεί σε μεγάλο ποσσοστό, αν και ακόμα μπορούν κάποιοι να καθήσουν και να…. μολύνουν το γύρω του χώρο! Ετσι λοιπόν, οργώνοντας με την τσουγκράνα, ξεθάβονταν δεκάδες γόπες , πακέτα από τσιγάρα, αναπτήρες, σκουριασμένα γκαζάκια, πλαστικά κύπελα από καφέδες, σκουριασμένα κουτάκια αναψυκτικών και φυσικά αναρίθμητα μπουκαλάκια από νερό. Αφού κάθησα και αφαίρεσα ένα-ένα τα καπάκια για να τα περισυλλέξω σε διαφορετική σακούλα,  ξεκίνησα προσεκτικά να σηκώνω τα υπόλοιπα σκουπίδια ένα-πρός-ένα.

13000374_10208797942244835_7931839966954670720_n

Παράλληλα, άρχισα να φτιάχνω μία στοίβα από καλάμια, κούτσουρα και κλαδιά που κάλυπταν το μεγαλύτερο μέρος της αμμουδιάς. Χωρίς να το καταλάβω, είχα ήδη γεμίσει μία μαύρη σακούλα και τη μετέφερα (παρά το βάρος της) ώς το σημείο συνάντησης, ώστε σε επόμενη φάση να ξεχωρίσουμε τα ανακυκλώσιμα από τα μή.  Επιστρέφω στην περιοχή της εποπτείας μου και επεκτείνομαι. Τα περισσότερα σκουπίδια ήταν μισοθαμμένα, με αποτέλεσμα να λυγίζουν την τσουγκράνα μου, μέχρι που την έσπασαν….

13007212_1165568453477296_8197409488251853810_nΕβαλα στην καινούργια μαύρη σακούλα και το νέο μου «σκουπίδι» και συνέχισα με τα χέρια να ψαχουλεύω τα υπόλοιπα.. Σχετικά επικίνδυνο θα έλεγε κανείς, καθώς θα μπορούσε κάποιος (ή και εγώ) με την τεχνική αυτή να τρυπηθεί από αιχμηρό αντικείμενο και ακόμα χειρότερα από σκουριασμένο αιχμηρό αντικείμενο. Με λίγο ρίσκο τα κατάφερα και δεν είχα κάποιο δυστυχές συμβάν. Συνέχισα λοιπόν εγώ και οι υπόλοιποι να μαζεύουμε διάφορα σκουπίδια και να φτιάχνουμε όλο και μεγαλύτερη την στοίβα των ξύλων.

13012594_1165569046810570_4835698038759701839_n

Μου έκανε τρομερή εντύπωση ότι έβρισκα όχι μόνο κάθε λογής πλαστικό-τσίγγινο πράγμα, αλλά και τα εξής απίστευτα για τα δεδομένα μίας παραλίας που εκεί όχι μόνο θα κάνουν μπάνιο άνθρωποι το προσεχές καλοκαίρι, αλλά αποτελεί και το φυσικό περιβάλλον συγκεκριμένης πανίδας και χλωρίδας. Συνολικά, τα πράγματα που μάζεψα και που με εξόργισαν πραγματικά ήταν:

  1. Πιάτα
  2. Προφυλακτικά
  3. Παπούτσια (τουλάχιστον 5 ζεύγη αθλητικά, γούνινες παντόφλες, γόβες και παιδικά)
  4. Σύριγγες
  5. Πετονιές (στις οποίες μπορούν να παγιδευτούν μικρά ζώα και πουλιά και να πάθουν ασφυξία)
  6. Λάστιχα (από ρόδες αυτοκινήτου)
  7. Οικοδομικά υλικά (τσιμεντότουβλα, πλακάκια, κεραμίδια)
  8. Παιδικά (πλαστικά) παιχνίδα
  9. Γκαζάκια (δεκάδες)
  10. Αναπτήρες (δεκάδες)
  11. Πακέτα από τσιγάρα (δεκάδες)
  12. Πλαστικές κούπες καφέ
  13. Κουτάκια αναψυκτικών (δεκάδες)
  14. Μπουκαλάκια νερού (δεκάδες)
  15. Σχοινιά
  16. Πλαστικοί σωλήνες (σε κομμάτια)
  17. Μαντήλια, φουλάρια, υφάσματα

13043707_1165600813474060_9048640784200782402_n

13043681_1165600570140751_777310112712453920_n

Συνεχίζοντας λοιπόν τις «ανασκαφές» έπρεπε να γίνομαι ολοένα και πιό προσεκτική, καθώς τα διάφορα αντικείμενα μπορούσαν να κάνουν τη ζημιά τους. Βρέθηκα να έχω γεμίσει και τη 2η μαύρη σακούλα και να στάζει ο ιδρώτας σαν τρελός. Ο  απριλιάτικος ήλιος έκαιγε, όμως έπρεπε να συνεχίσουμε απερίσπαστοι την αποστολή που η συνείδησή μας κάλεσε να εκτελέσουμε! Το συναίσθημα της χαράς και της περηφάνειας κάθε φορά που κοιτούσα την καθαρή και απαλλαγμένη πλέον από ρύπους «περιοχή» μου, με πλημμύριζε και με γέμιζε αισιοδοξία για το μέλλον αυτού του πλανήτη. Οι ώρες που καθάριζα, ήταν ώρες που φιλοσοφούσα και από το μυαλό μου δεν ξεκολλούσε η φράση «Τώρα καθαρίζουμε το μεγάλο μας σπίτι»..

13006597_1165561203478021_5110182592875138975_n

13010741_10208797942644845_3142878020020415961_n

Αισίως είχαν ήδη περάσει 2 1/2 ώρες όταν επέστρεψα και την 2η σακούλα και κατευθύνθηκα πρός την ομάδα προσκόπων. Εκείνοι είχαν εστιάσει στη συλλογή καλαμιών, κούτσουρων και κλαδιών και με τη βοήθεια του ειδικού φορτηγού πέταγαν τις στοίβες τους μέσα στο κάδο του ένας-ένας.

12990954_10208797941604819_4645605814193433066_n

13010629_1165591556808319_4059397330078196395_n

Ομοια έπραξα και εγώ και η εργασία αυτή μας πήρε ακόμα 1 ώρα. Ηταν πιά μεσημέρι και ήδη είχα αρχίσει να ζαλίζομαι. Ευτυχώς η ομάδα των αυτοδυτών ήταν κοντά και μας πρόσφεραν αναψυκτικά.

12998629_1165597503474391_527175677102009394_n

12993466_1165584420142366_6914389040342706603_n

Γύρω στις 2 και κάτι επέστρεψα στο stand των Patrinistas για αναγόμωση μπαταριών. Η αποστολή μας είχε φτάσει στο τέλος της και έμενε απλά να θαυμάσουμε την πεντακάθαρη πλέον παραλία μας! Την φωτογραφίσαμε, βγάλαμε και εμείς μερικές αναμνηστικές φωτογραφίες και ήταν ώρα πιά να φύγουμε.

12993494_1165601670140641_1061646749027900108_n

 

13061915_1165603290140479_15299251525365278_n

13012654_1165570766810398_4446870052321899376_n

Στη ζωή πολλά όμορφα πράγματα είναι δωρεάν. Δίνεις κάτι, χωρίς να περιμένεις αντάλλαγμα. Το κάνεις από αγνή καλοσύνη και επειδή ονειρεύεσαι έναν κόσμο φωτεινό, ειρηνικό, καθαρό και όμορφο. Το κάνεις επειδή δε θέλεις τα πλαστικά που έχουν τεράστιο χρόνο ζωής (πολλά έτη) να μπούν στη θάλασσα και να γίνουν τροφή στα ψάρια και μετά να τα φάς και εσύ ο ίδιος. Επίσης το κάνεις, γιατί δε θέλεις να προσβάλλεις το φυσικό περιβάλλον -στο οποίο κατοικούν διάφορα έμβια όντα- με τα απορρίματά σου (είτε προήλθαν από εσένα, είτε όχι). Ακόμη, επιλέγεις να γίνεις εθελοντής γιατί θέλεις να προστατέψεις το περιβάλλον στο οποίο θα φιλοξενηθούν και οι επόμενες γεννιές. Το κάνεις, επειδή δεν είσαι εγωϊστής και επειδή σκέφτεσαι και τους άλλους…

12998626_1165605000140308_9179631931851912221_n

Και όπως είπε ο Νίτσε «Το γεγονός ότι νιώθουμε τόσο ευχάριστα στη φύση οφείλεται στο ότι αυτή δεν έχει γνώμη για εμάς». Αν είχε όμως, θα ήθελες να πιστεύει κάτι καλό για εσένα.. Για αυτό πράξε το.

Advertisements

One thought on “Καθαρές ακτές, καθαρές συνειδήσεις

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.